موج

برای اینکه سنگ صبور کسی باشی یا گوش شنوای خوبی باشی یا کسی باشی که وقتی کسی دلش گرفت یا نیاز به شنیده شدن داشت ، بتونه روت حساب کنه و بیاد سراغت دقیقا" باید چطور رفتار کنی؟ بذار با یه مثال خیلی ناقص بگم منظورمو. فرض کن یکی با خونواده ش مشکل داره و دلش گرفته و دوس داره با یکی حرف بزنه تا سبک شه. اینجور وقتا رفتار صحیح چیه؟ بذاری طرف حرف بزنه و تو هیچی نگی ؟ سر تکون بدی و تاییدش کنی؟ بهش دلداری بدی که این که چیزی نیست و نباید خودت رو اذیت کنی و بری بالای منبر و شروع کنی نصیحت و این مدل حرفا ( که از علمای گودر شنیدیم که این یکی از بدترین کارهاست و کلی نفرین و لعن نثارت میشه!)؟ دلش رو خوش کنی و بگی تو که خونواده ت خیلی خوبن و اینجور حرفا؟ یا چی ؟!

در ساعت7:39 AM نوشته شده توسط امیر…

10 نظر:

مینا: کاملا بستگی به این داره که طرف مقابل کی باشه: اگه خانومه فقط کافیه یه حس همدردانه بگیرید و هر از گاهی هم به جهت تایید حرفاشون سرتون رو تکون بدیدو در حد بله, می دونم, درست می گی و جملات کوتاهی از این نوع باهاش همدردی کنید. فقط دقت کنید که در چنین مواقعی هرگز بالای منبر نرید, راهکار ارائه ندید و فقط سکوت کنید والا نتیجه عکس می گیرید.
در مورد اقایون هم که اصلا نمی دونم؟! مگه آقایون درددل هم می کنند؟!!!!! :دی; 9:37 AM
پونه: دقیقا بستگی داره آقا باشه یا خانوم باشه
نوع حرف زدن متفاوت میشه
آقا باشه اول باید راهکارهای پیشنهادی رو ارایه بدی بد اگر دلش خواست همدردی کنی
اگر خانوم باشه باید فقط همراهی کنی و همدردی و اصلا در بعضی موارد هیچی نگی فقط گوش کنی بعد اگر ازت خواست راهکار ارایه بدی بگی باشه حتما فردا روزی دربارش حرف میزنیم....; 11:03 AM
سمن: من میدونم که فقط باید بذاری حرف بزنه و هیچ قضاوتی هم نکنی!درستی و نادرستی رفتار و گفتارشو بررسی نکنی اون موقع!حرفی داری که بزنی بهش بذاری برای وقتی که آروم شد.نه وقتی که داغ داره.نه وقتی که ناراحته.توی بحرانی که داره حرف زدن و نصیحت و سرزنش و چرا و ال و بل و جیمبل باعث میشه دیگه باهات حرف نزنه.دیگه میلش نکشه که بشینه باهات درد دل نکنه.در اونصورت سبکش که نکردی هیچ، دردش رو سنگینتر هم کردی!‏; 12:26 PM
Anonymous: حديث امروز تون نوشته
هر که از برادر خود گناهی بداند و آن را بپوشاند، خداوند در روز قیامت گناهان او را بپوشاند.
بعد شما خودتون تو پست قبلي در خصوص لپ تاپ چي نوشتين؟; 8:13 AM
سجاد: آزادیتُ تبریک می گم; 6:57 PM
سجاد: گزینه ی اول.
گاهی آدما حرف نمی زنن که راه حل پیدا کنن، حرف می زنن که آروم بشن; 6:58 PM
مريم: با سمن موافقم...

ببين خودت وقتي براي كسي درددل كردي اون چه رفتاري داشته كه آرومت كرده...سعي كن همونكار رو هم براي طرف مقابلت بكني...; 9:56 AM
بهار: سلاااااااام
استفاده از اين اينترنت توپ وانواع و اقسام حيل!براي رسيدن به وبلاگ هاي في.ل.تر شده قابليت سنگ صبوري افراد رو بالا مي بره!باور كن !; 10:39 PM
مریم: با نظر مریم خیلی موافق نیستم
اینکه یک کاری مارو آروم میکنه دلیل نمیشه دیگری رو هم آروم کنه...به خصوص باید خیلی از شرایط رو در نظر گرفت برای همراهی با همچین آدمی....گاهی نیاز داریم کسی فقط بشنومون...گاهی حرف میزنیم که بگن چی درسته و چی اشتباه.....گاهی ام میخوایم ببینیم درد مشترکه...یعنی طرفی که واسش درد دل میکنیم هم تجربه مشابه داره یا نه....بهترین حالت اینه گوش بدی...بعد نظر واقعیتو شروع کن به گفتن...اگه هی پرید تو حرفت منظورش اینه که فقط گوش بدی....اگه حرفی مخالفش زدی و هی دلیل اورد که نه اینجوری نیست و.... یعنی میخواد تاییدش کنی ...کلا به حس و حال طرف نگاه کن و برخوردش....; 7:13 PM
مریم: آموخته ام … که گاهی تمام چیزهایی که یک نفر می خواهد، فقط دستی است برای گرفتن دست او، و قلبی است برای فهمیدن وی...

چارلی چاپلین; 7:14 PM